+ Reageren op discussie
Weergegeven resultaten: 1 t/m 2 van 2

Discussie: Drank, drugs en gokken: Najib Amhali uit ‘De Battle’ verlost van driedubbele verslaving

  1. #1
    Senior Member
    Geregistreerd
    18 maart 2015
    Berichten
    321

    Drank, drugs en gokken: Najib Amhali uit ‘De Battle’ verlost van driedubbele verslaving

    Drank, drugs en gokken: Najib Amhali uit ‘De Battle’ verlost van driedubbele verslaving

    Van acrobatische stunts tot verregaande hersentraining. In ‘De Battle’ op VIER zie je het allemaal. Behalve Gert Verhulst, James Cooke en Katja Schuurman gaat ook comedian Najib Amhali (48) de spannende strijd aan en daagt hij zichzelf uit. Deze zeer succesvolle Nederlandse cabaretier viert 25 jaar in het vak, met een heel nieuw elan. Hij is nu negen maanden clean, nadat hij jarenlang in de klauwen van een driedubbele verslaving had gezeten: drugs, drank en gokken.

    In een theatervoorstelling vertelde Najib Amhali jaren geleden al over ‘een kloteperiode’. Hij en zijn toenmalige vrouw gingen in relatietherapie, waarna ze toch uit elkaar gingen. Bovendien kreeg Najibs moeder borstkanker. En hij gleed zelf weg in een bodemloze depressie die hij met alcohol en cocaïne te lijf ging. Na een verblijf in een afkickkliniek trouwde de Nederlander van Marokkaanse afkomst met zijn tweede vrouw Niama. Ze kregen samen twee zonen. Helaas bleef zijn verslaving zijn leven én dat van z’n gezin verpesten.

    “Coke helpt vijftien minuten om weer zeker van je zaak te worden en jezelf geïnspireerd te voelen”, vertelt Najib in De Volkskrant. “Je dénkt dat je 100.000 goede, creatieve ideeën hebt. Maar in werkelijkheid was ik warrig en totaal ongeconcentreerd. Ik begon aan vijftien dingen tegelijk en maakte ze alle vijftien niet af.”

    Wanneer de comedian ’s avonds laat thuiskwam na een optreden, belde hij z’n drugsdealer of had hij het spul zelf al opgehaald. En dan ging hij in z’n eentje gebruiken, terwijl zijn vrouw en kinderen sliepen. “Ik deed het altijd alleen”, zegt Najib. “We hebben thuis een kelder die is verbouwd tot een soort van mancave. Daar bleef ik dan de hele nacht. Mijn drumstel staat daar. Ik maakte muziek, ik keek films. En ik zat online te gokken. ‘U heeft in een uur 2.000 euro opgemaakt’, die waarschuwing kreeg ik geregeld op m’n scherm. Dat ging zo soms drie nachten na elkaar. En ’s ochtends, als m’n vrouw Niama en de kinderen opstonden, zei ik dat ik ging slapen.”

    Bijna iedereen om hem heen wist wat er met hem aan de hand was. Maar ze konden weinig ondernemen om Najib weer het goeie spoor op te krijgen. Op z’n dieptepunt snoof hij ook in de kleedkamer, na een optreden. Soms gebruikte hij tot vier gram cocaïne per dag, wat echt wel véél is.

    Vier Porsches
    Al die drugs én het gokken hebben hem door de jaren heen alles bij elkaar een fortuin gekost. “Ik denk dat ik van dat geld vier mooie Porsches had kunnen kopen”, zegt Najib zelf. Najibs broer Jamal was toen nog z’n manager, en dat was géén lolletje voor hem. Hij plande afspraken voor Najib in, waar die vervolgens gewoonweg niet opdaagde. “Ik heb niet goed geslapen”, liet hij z’n broer dan weten.

    “Ja, altijd van die smoesjes”, zegt Najib in De Volkskrant. “Later kon ik op meer begrip van Jamal rekenen, toen ik wél eerlijk was over de drugs. Maar daar kregen we ook ruzie over. ‘Als je het mij vraagt, ligt het allemaal aan jouw drugsgebruik’, mailde hij bijvoorbeeld. En ja, als iemand mij met dat probleem confronteerde, werd ik boos.”

    Opgekropt verdriet
    Volgens Najib Amhali komt zijn hele verslavingskwestie voort uit het negeren en ontwijken van problemen. Hij sprak vroeger nooit over de dingen waarmee hij zat
    . “Ik wilde graag kinderen met mijn eerste vrouw, maar dat lukte niet, om medische redenen”, vertelt hij. “Ik had alles, behalve datgene wat ik graag wilde. Dat maakte mij ongelukkig. Hetzelfde geldt voor het verdriet over mijn scheiding en de ziekte van mijn moeder. Als je daar dan niet met elkaar over kunt praten, blijft het opgekropt verdriet.”

    Najib heeft zich bij momenten kapot geschaamd, voelde zich dan een loser. In zijn theatershow ‘Waar was ik?’ toont hij bijvoorbeeld beelden van zijn zoontje Noah dat aan het voetballen is. Zijn vrouw Niama maakte die. Najib kwam daar zelf niet toe. Want hij kwam hij in die periode totaal niet buiten. En daarover voelt hij zich nu nog het meest van al schuldig, zegt hij: dat de zorgen en de aandacht voor z’n twee jonge kinderen de afgelopen jaren bijna volledig op de schouders van zijn echtgenote en een inwonende nanny hebben gerust.

    Het állerergste
    “Noah wilde een tijd lang alleen maar fietsen”, vertelt de Hollandse stercabaretier. “‘Papa, kom mee naar buiten, ik wil fietsen’, zei hij. En dan zei ik glashard: ‘Nee Noah. Straks, als mama thuis is, kun je gaan fietsen.’ Dat raakt mij nu zó erg, als ik daaraan terugdenk... Want wat vroeg dat kleine mannetje nou? Om héél eventjes mee naar buiten te gaan.” Najib heeft het er moeilijk mee dat hij lange tijd zo’n egoïstische vader én echtgenoot is geweest. “Ja, dat vind ik het allerergste”, zegt hij.

    Zijn echtgenote Niama had het een tijdje geleden in de Nederlandse pers over de dingen die Najib vroeger bijna nooit deed, zoals de kinderen aankleden, eitjes bakken als ze daar zin in hebben, ’s ochtend shakes voor hen maken. Dat doet hij nu allemaal wél. “Mijn leven is radicaal veranderd”, zegt hij. “Het gekke is: alle ingrediënten waren er al. De liefste vrouw, twee geweldige, gezonde kinderen, trouwe fans. Iedereen kon het zien, maar ik had alleen maar oog voor wat ik niet had.” Hij heeft er verschillende ontwenningskuren op zitten. Maar nu is Najib Amhali dus al negen maanden clean. Géén drugs en drank. Géén gegok meer.

    Walging
    “Vroeger was het telkens ‘even naar de kliniek’”, zegt hij nog. “Dan was ik twee of drie maanden clean, maar er hoefde maar iets kleins te gebeuren of ik begon er weer mee. Wil je totale verandering - heb ik nu geleerd -, dan moet je echt van je eigen verslavingsgedrag walgen. En dat is dus eindelijk gebeurd.”


    https://www.hln.be/showbizz/drank-dr...ving~a5f4f2c3/

  2. #2
    Senior Member
    Geregistreerd
    12 september 2013
    Berichten
    248
    ‘Ik vond het veel zwaarder om te stoppen met gokken dan met roken of snuiven’

    Gokken vindt columnist James Worthy veel gevaarlijker dan coke of nicotine. Het fluistert een oplossing in je oor, maar de oplossing is altijd het probleem en het probleem is altijd de oplossing.
    Een paar jaar geleden schreef ik in een krant over mijn gokverslaving. Over hoe veel zwaarder ik het vond om met gokken te stoppen dan met nicotine of cocaïne. En dat vind ik nog steeds.

    In de periode dat mijn debuut uitkwam, zat ik flink aan de drugs. Het was een roerige tijd. Het boek ging over liefdesverdriet. Het ging over mijn pijn. Het boek was een gigantisch succes. Mijn pijn had me succesvol gemaakt. Dus wilde ik meer pijn. Maar op de momenten dat ik even geen zin meer in pijn had, sms’te ik mijn dealer. We zaten ooit op dezelfde basisschool. Hij was goed in slagbal en ik was goed in dromen.

    Nadat hij langs was geweest, snoof ik mezelf op vliegtuigstand. Dan reed ik een tunnel in en was ik onbereikbaar voor de werkelijkheid. Het poeder gaf me geen hoop, maar het liet me kortstondig de wanhoop vergeten. Gokken is wat dat betreft veel gevaarlijker. Het fluistert een oplossing in je oor, maar de oplossing is altijd het probleem en het probleem is altijd de oplossing. Je kijkt naar de ongeopende enveloppen die op tafel liggen en besluit naar het gefluister te luisteren. Op je bankrekening staat nog 200 euro. Je zet 150 euro in op een voetbalwedstrijd. Je maakt jezelf wijs dat dit geen gokken is. Kom op, je weet alles over voetbal. Als je wint, zijn al je problemen opgelost. Je kunt het geld al ruiken. Hoop is speciaal voor jou een uitweg aan het plaveien. Maar je wint niet. Niemand weet alles over voetbal. De komende weken bestaat je avondeten uit pitabroodjes met euroshopperkaas.

    Gokken is ook veel gevaarlijker, omdat het overal is. Op televisie zie je een peloton BN’ers op een dorpsplein staan met een cheque die net zo groot is als een bioscoopscherm. Iedereen kan de jackpot winnen en de jackpot staat op 12 miljoen. En dan krijg je een zielig filmpje te zien over zwerfhonden en dat je die helpt als je meespeelt. Je speelt mee.

    ‘Waarom speel je mee?’ vraagt je vrouw de volgende dag.
    ‘Omdat ik die arme zwerfhonden wil helpen.’

    ‘Schat, we hebben een huurachterstand van drie maanden.’

    Gokken is levensgevaarlijk, omdat je vandaag de dag ook meteen een excuus meekrijgt van de overheid. Je helpt andere mensen. Je helpt topsporters. Je geeft mensen die onvoldoende middelen en mogelijkheden hebben een steuntje in de rug. Je hebt helemaal geen probleem, want je bent de oplossing.

    Ik zie twee buurmannen voor me. De ene buurman heeft alles en de ander heeft niets. De buurman die niets heeft, waagt af en toe een gokje. De buurman die alles heeft, wil de ander helpen. Hij weet dat een deel van het geld wat hij vergokt via een omweg bij de buurman zal eindigen. En ja hoor, drie jaar later ligt er een hotelbon bij hem op de deurmat. Hij gaat een weekendje naar Assen met zijn vrouw. Voor even kan hij zijn problemen vergeten. Op de parkeerplaats van het hotel komen ze de buurman die alles heeft tegen. Ze schrikken van hem. De buurman heeft niets meer en leeft in zijn Ford Kuga..

    https://revu.nl/artikel/311796/ik-vi...ken-of-snuiven

+ Reageren op discussie

Regels voor berichten

  • Je mag geen nieuwe discussies starten
  • Je mag niet reageren op berichten
  • Je mag geen bijlagen versturen
  • Je mag niet je berichten bewerken