Om zijn ervaringen uit eerste hand te horen, spreek ik af met Sander (fictieve naam), een ex-gokker die pas vier maanden in herstel is. ‘Het is al de vierde keer dat ik volledig gestopt ben, maar nu ben ik er echt van overtuigd dat het zal lukken’, zegt de jonge dertiger. ‘Als kind zat ik al urenlang in de lunaparken te spelen op die bakken waar muntjes over elkaar heen glijden. Toen ik als beloftevolle voetballer op mijn vijftiende voor het eerst geld verdiende, is het uit de hand beginnen te lopen. Met briefjes van 50 euro zette ik eerst in op voetbalweddenschappen, maar ik schakelde al snel over op poker en daarna casino’s. Ik kan je verzekeren: als je tijdens je eerste roulettespel 200 euro inzet op een nummer en meteen 7.000 euro wint, geeft dat een enorme kick.’

Toen hij na zijn studies begon te werken als leraar in het middelbaar onderwijs zette hij zijn loon en zijn voetbalgage, samen goed voor 3.000 euro, soms op één namiddag in. ‘Vaak was mijn geld nog voor het eind van de maand op. Ik overleefde dan op eieren en brood, en heb zelfs een paar keer een doktersafspraak moeten afzeggen omdat ik gewoon geen geld had om hem te betalen.’

Om meer te kunnen inzetten, ging hij lenen en stapelde hij tot 50.000 euro schulden op. ‘Ik ging online een consumentenkrediet aan bij een bekende bank’, vertelt Sander. ‘Veel uitleg hoefde ik niet te geven: ik had het geld zogezegd nodig om een keuken te kopen, legde een vervalste factuur voor en kon weer verder. Maar de rente was moordend: 12,5 procent. Toen kreeg ik een mail in de bus: als ik 6.000 euro bijleende, zakte de rente naar 10 procent. Ook daar ben ik weer ingetrapt: het geld dat ik niet gebruikte om eerdere putten te dempen, heb ik toen opnieuw verspeeld.’

Sander zette zichzelf op de zwarte lijst van de Kansspelcommissie, zodat hij niet meer kon spelen in België. ‘Maar als de drang te groot werd, reed ik gewoon naar Nederland of Duitsland om verder te kunnen spelen. Mijn schulden werden steeds groter, zodat ik tot drie keer toe geld gestolen heb van mijn ouders. Als je niets meer te verliezen hebt, denk je er zelfs aan een nachtwinkel te overvallen. Heel vaak heb ik mezelf willen ophangen. Tot ik dankzij mijn ouders in therapie ben gegaan. Daar heb ik geleerd een groot stopteken in mijn hoofd te zetten als ik in de verleiding kom om te hervallen. Ik hoop dat de verslaving nu definitief achter me ligt, maar het blijft keihard: ik heb nog altijd 12.000 euro schulden en moet drie jaar lang elke maand 390 euro aflossen.’

Voor ex-verslaafde Sander zijn de vele reclamecampagnes die hij onder ogen krijgt een marteling. ‘Ik krijg nog altijd mails op mijn naam toegestuurd met een interessant aanbod om opnieuw te beginnen. En op televisie word je gewoon overspoeld met reclame voor online gokken. Vaak wordt daarbij gesuggereerd dat je met veel voetbalkennis snel rijk kan worden. Terwijl ik ervaren heb dat zoiets pure onzin is. Als voetbalkenner krijg je wel de indruk dat je slimmer bent dan de rest, maar het blijft gewoon een gokspel als een ander, waarachter slimme algoritmes zitten die je af en toe de indruk geven dat je wint, maar je langzaam ruïneren.’

Lees het volledige verhaal in De Tijd: https://www.tijd.be/ondernemen/algem.../10132230.html